زندگي با همه وسعت خويش ، محفل ساكت غم خوردن نيست 
حاصلش تن به قضا دادن و افسردن نيست 
اضطراب وهوس ديدن و ناديدن نيست 
زندگي جنبش و جاري شدن است 
زندگي کوشش و راهي شدن است 
از تماشاگه آغازحيات تا به جايي كه خدا مي داند.

زندگي چون گل  سرخي است پر از خار و پر از برگ و پر از عطر لطيف،

يادمان باشد اگر گل چيديم، 
عطر و برگ و گل و خار، 
همه همسايه ديوار به ديوار همند . . .