صعود

چه زود هنگام کوچ ناباورانه‌ات را دست اجل رقم زد
و گلشن عمرت را خزان مرگ فرسود.
پا به پای تمام لحظه‌ها داغ فراقت را بر دوش خواهیم کشید
و دیدگان سرشک ماتمت را خواهند بارید.
چه نابهنگام صبح مهر رویت را غروبی دردناک در آغوش گرفت
و ما از پس این غروب اسفناک لحظه‌هایی پژمرده‌تر از گل‌های خزان زده‌ی روزگار خواهیم داشت.