اگر احساس ناراحتي مي كنيد، اگر حس خوبي نداريد، اگر احساس سرخوشي نمي كنيد، بايد منشا خستگي ها و بي حوصله گي هاي خود را پيدا كنيد. ديوارهايي كه بين شما و سلامتي شما قرار گرفته را فرو بريزيد و جهاني شاداب تر بنا كنيد. نه سعي كنيد مثل ديگران باشيد و نه فكر كنيد ديگران بايد مثل شما باشند. بلكه به خود و ديگران احترام بگذاريد اما مانند خودتان باشيد، فقط خودتان. از كارها و زندگي كليشه اي و ديكته شده بيرون بيايد ولي اصول را رعايت كنيد و قانونمند باشيد. تا اينكه به هيچ كس اجازه ندهيد به حريم شخصي شما تعرض كند. و شما نيز به خودتان اجازه ندهيد كه به حريم خصوصي ديگران سرك بكشيد. ديگران را تحقير نكنيد و در راه شادماني از به حقارت كشيدن خودتان به در آييد. از گله مندي هاي كوچك و كم اهميت صرف نظر كنيد. هرگز به چيزهاي كوچك و پيش پا افتاده توجه نكنيد. اگر كار و يا شغلتان آزارتان مي دهد آگاهانه و با درايت درصدد يافتن كار مورد علاقه تان باشيد. اگر دوست شما سبب رنجتان مي شود، قاطع و با شهامت از او دست بكشيد. و به دوستاني كه با شما راحتترند و همديگر را عميقتر درك مي كنيد و با هم صميمي هستيداحترام بگذاريد. اگر از همسايگي با فردي ناراحت هستيد كاملا قطع ارتباط كنيد. بگذاريد ديگران هرطور مي خواهند فكر كنند. هميشه و در همه حال اصل خودتان هستيد. همه ما زندگي را دوست داريم، چون زندگي زيباست. اتفاقات پيش آمده در زندگي را بپذيريد. نه بترسيد و نه كم بياوريد. خطا و اشتباه جزئي از زندگي است. پس بدون كمترين دغدغه و دلواپسي، شادماني را بخشي از زندگي خود كنيد و "زندگي را زندگي كنيد" و از زنده بودن شادمان باشيد. براي خودتان زندگي كنيد و از آن لذت ببريد.