یک شعر،یک پنجره،یک لیوان چایی     

              آنقدراینجامی نشینم تاتوبیایی

بعدازتورنگ زندگی خاکستری شد

             مثل روپوش بچه های ابتدایی

ای کاش میشدآخرش مال توباشم

             مثل تمام فیلمهای سینمایی

یک روزمن رامیکشی باچشمهایت

             دنیاپراست ازاین رمانهای جنائی

می بینمت امانه ،مدتهاست ماندست

             یک شعر،یک پنجره ،یک لیوان چایی